Konferencja Pedagogiczna 2026

15 kwietnia w naszym Ośrodku odbyła się kolejna, dziesiąta już edycja Konferencji Pedagogicznej, tym razem pod hasłem „Niepełnosprawność od urodzenia do dorosłości”.  Wśród zaproszonych gości, byli Starosta Choszczeńska Wioletta Kaszak, wicestarosta Stanisław Rydz, dyrektorzy placówek oświatowych, pracownicy ośrodków pomocy społecznej, asystenci rodzin, kuratorzy, dyrektor Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej, pani Edyta Tyburczy-Kujawa oraz dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, pani Monika Rodykow. Spotkanie zostało objęte honorowym patronatem Starosty Choszczeńskiej. Swoją obecnością zaszczycili nas przedstawiciele choszczeńskich placówek wspierających rehabilitację społeczną i zawodową dorosłych niepełnosprawnych - kierownik Warsztatu Terapii Zajęciowej, pani Elwira Najdora, pracownik Zakładu Aktywizacji Zawodowej, pani Anna Kwapis oraz pani Joanna Czechowicz, kierownik Środowiskowego Domu Samopomocy.  Na okoliczność tego spotkania osoby te przygotowały prelekcje dotyczące oddziaływań prowadzonych wobec osób z niepełnosprawnościami, w instytucjach które reprezentują.

Na przebiegiem konferencji czuwała, prowadząca uroczystość pedagog szkolny pani Agnieszka Kamela. Dyrektor Ośrodka pan Mariusz Bazan przywitał zgromadzonych gości, i podzielił swoim doświadczeniem z pracy z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Przypomniał wcześniejsze tematy konferencji z ubiegłych lat, które dotyczyły następujących obszarów: „Aktywizacja uczniów niepełnosprawnych intelektualnie na gruncie artystycznym i sportowym”, „Przygotowanie zawodowe uczniów niepełnosprawnych intelektualnie”, „Mały człowiek - wielkie wyzwania”, „Czynniki społeczne wpływające na rozwój dziecka z niepełnosprawnością intelektualną” czy wreszcie „Współpraca poradni psychologiczno - pedagogicznej z placówką kształcenia specjalnego w aspekcie specjalnych potrzeb dzieci przedszkolnych  i uczniów wszystkich etapów nauczania”.

Na temat niepełnosprawności jako zjawiska obecnego we współczesnym świecie, także w odniesieniu do środowiska szkolnego, mówiła psycholog naszego Ośrodka, pani Krystyna Dziedzic. Przybliżyła zebranym gościom organizację kształcenia uczniów w Ośrodku, wieloaspektowe oddziaływania prowadzone w obszarze wczesnej interwencji, realizowane przez specjalistów placówki w ramach zajęć Wczesnego Wspomagania Rozwoju oraz Programu Za Życiem, charakter zajęć rewalidacyjno - wychowawczych, podkreśliła także gotowość placówki do rozpoczęcia edukacji przedszkolnej. Kilka słów poświęciła prowadzonym przygotowaniom do podjęcia wyzwania, jakim jest przyjęcie przez Ośrodek w Suliszewie roli Specjalistycznego Centrum Wspierającego Edukację Włączającą. Kolejny występ, prowadzony przez drugiego szkolnego psychologa, panią Elżbietę Szemborską, dotyczył zagadnień związanych z tematyką wczesnego wspomagania dziecka. Słuchacze mieli możliwość poznać i zrozumieć specyfikę tego obszaru oddziaływań specjalistycznych - zarówno na gruncie regulacji oświatowych, jak i w praktycznym ujęciu - w odniesieniu do pracy z konkretnymi dziećmi, objętymi tą formą wsparcia w Ośrodku. Pani Kinga Dudziak, kolejny prelegent, opowiadała o roli logopedy w prowadzonych zajęciach wczesnej interwencji, poszerzając ten obszar o ciekawe zagadnienia z własnego warsztatu pracy. Zwracała przede wszystkim uwagę na zagrożenia związane z niewłaściwym rozwojem mowy, wynikające  m.in. z faktu wprowadzania do życia dzieci nowoczesnych technologii, na etapie rozwoju mózgu bez biologicznej gotowości tego organu, na tego rodzaju oddziaływania. Omówiła konsekwencje i nieodwracalne skutki wprowadzania w życiu małych dzieci, niebieskiego światła monitorów, na ich całościowe późniejsze funkcjonowanie. Ostatni wykład pierwszej części konferencji, odnośnie zajęć rewalidacyjno - wychowawczych, wywołał ogromne emocje zarówno wśród publiczności, jak i u samych prowadzących - pani Justyny Gołębiewskiej i Iwony Wolniak, gdy dzieliły się treściami związanymi z ciężkimi niepełnosprawnościami wielorakimi, i jakością życia osób, nimi dotkniętymi. Tematyka niepełnosprawności głębokiej w naszej rzeczywistości nadal jest społecznym tabu, niewygodnym dla ucha i często niemiłym dla oka. Prelegentki pokazały jednak zebranym, że warto wspomagać egzystencję takich osób, podkreślając niewymierne korzyści jakie płyną z radości obcowania z tymi, którzy mają poważne trudności w funkcjonowaniu. Dzięki swojej prezentacji starały się przekonać do myślenia, że każdy ma prawo do pomocy i życia na najwyższym możliwym poziomie, nawet jeśli koszty włożonego wysiłku w terapię czy działania wspierające przewyższą efekty czy oczekiwane sukcesy.

Część wykładowa została zakończona występem szkolnej grupy cheerleaderek, które pochwaliły się wysokimi umiejętnościami taneczno - gimnastycznymi. W trakcie przerwy kawowej uczestnicy spotkania na gorąco komentowali przekazaną im wiedzę, nieznane dotąd treści czy niespotykane powszechnie spojrzenie na różne rodzaje i twarze niepełnosprawności. Natomiast druga część spotkania została poświęcona dorosłym osobom z niepełnosprawnościami, jakimi z biegiem czasu, rokrocznie, stają się także absolwenci naszej placówki, ich losom, rozwojowi i ścieżkach, ewentualnej kariery zawodowej. Po zakamarkach pracowni Warsztatu Terapii Zajęciowej oprowadziła nas jego kierowniczka, pani Elwira Najdora. Dzięki jej prezentacji, słuchacze poznali w szczegółach poszczególne pracownie tematyczne i uczestników, zdobywających nowe umiejętności w ramach prowadzonej tam rehabilitacji zawodowej. Tour po miejscu pracy, ale także przestrzeni na budowanie relacji społecznych w warsztacie, pokazał atuty tego miejsca, zachęcając do podejmowania przez osoby niepełnosprawne wyzwań, oraz stawiania sobie celów i realizacji związanych z nimi pragnień. Specyfikę funkcjonowania Zakładu Aktywności Zawodowej, przedstawiła natomiast pani Anna Kwapis, pracownik tejże instytucji. Atrakcją jej prezentacji był klip muzyczny, w którym zaprzyjaźniony z Zaz-em, lokalny raper Lipen, zaprezentował poszczególne osoby niepełnosprawne, na co dzień podejmujące w tym miejscu pracę zarobkową. Schemat funkcjonowania podopiecznych Środowiskowego Domu Samopomocy przedstawiła jego kierownik, pani Joanna Czechowicz. W swojej prezentacji pokazała przede wszystkim codzienność osób z zaburzeniami psychicznymi, które w ramach rehabilitacji społecznej uczą się bycia wśród społeczności osób im podobnych, ale  także nabywają zdolności potrzebne do codziennej egzystencji w szerszej perspektywie życia z innymi. Uczestnicy ŚDS prezentowali na zdjeciach swoje talenty artystyczne, a otrzymywane przez nich nagrody i wyróżnienia z wielu imprez o zakresie nie tylko regionalnym, potwierdzają że w tym miejscu niepełnosprawne osoby dorosłe mogą kształtować silne poczucie własnej wartości oraz konkretne umiejętności.

Konferencja pozwoliła przyjrzeć się niepełnosprawności jako zjawisku obecnemu w rzeczywistości, i rozciągniętemu w czasie z uwagi na wiek osób nimi dotkniętych. Dała możliwość środowiskom związanym z osobami niepełnoprawnymi w różnym wieku, na prezentację poszczególnych miejsc ich codziennej nauki czy pobytu oraz pokazanie form działań zapewniających nie tylko edukację, terapie dostosowane do indywidualnych potrzeb, ale także opiekę, oraz rehabilitację adekwatną do zapotrzebowania. Prezentacje multimedialne, zdjęcia oraz filmy kręcone w domach rodzinnych podopiecznych Ośrodka, ukazały realia życia osób zmagających się z niepełnosprawnościami, i ich opiekunów. Słuchacze mieli możliwość poznać opinie rodziców dzieci małych, korzystających z zajęć wczesnego wspomagania rozwoju, odnośnie pracy specjalistów i jej pozytywnych efektów. Natomiast perspektywa możliwości wsparcia absolwentów Ośrodka w przyszłości, poprzez udział w formach rehabilitacji adresowanej dla dorosłych, sprawia że koniec edukacji szkolnej nie będzie dla nich kresem, życia społecznego,  a rozpocznie kolejny etap życia, jeśli postanowią spróbować swoich sił w placówkach dla nich przeznaczonych.

Dzięki spotkaniu zobaczyliśmy historie konkretnych osób, poznaliśmy specyfikę działania instytucji, 
w których nadzieja na przyszłość osób z niepełnosprawnościami, nie umiera,  bo pojawiają się nieznane dotąd wyzwania i nowa jakość życia.

Konferencję uroczyście zakończył dyrektor Ośrodka, zapraszając zebranych gości na kolejną edycję.